Gizemli Huy Şiiri - Kasım Kobakçı

Kömürle karların gizemli huyu,
Pak libas saracak asildir soyu,
Omzumda yükler maziden devreden,
Kederim sürüyor asırlar boyu.
*
Çilemiz ulaştı doruklarına,
Zehrimi akıttım yapraklarına,
Yuttum dilimi fark edip gerçeği,
Karışmam nurların topraklarına.
*
Çekindim lekeler siner tenine,
Karaltı yayılır nurun genine,
Parlasın şafaklar seher vaktinde,
Gölgeler ulaşmaz pak evrenine.
*
Mahkumdur zindanlar hissiz bedene,
Mühürler vurdurdum göçüp gidene,
Kulağım sağır ahşabın sesine,
Odalar kapalı zulüm edene.
*
Tanyeri ağardı uzağa kaçtın,
Örtünün ardından yaralar açtın,
Ellerim ıslak tenimde şualar,
Koyu iz bırakıp nurları saçtın.
*
Gülümser dururum acı vedaya,
Pak libas yaraşır yüce sedaya,
Akşamın nurlansın seherin temiz,
Zulmetler yazıldı fani gedaya.
*
Karşımda parlayan aylar misali,
Zatına layıktır bulut cemali,
İşlenen leke ecdattan bedene,
Kasıp kavuruyor şu fani hali.
*
Yıkımın uçurum kıyılarında,
Zehrimi sakladım kuytularında,
Düştü lal dilim sırrımı yutarak,
Gezinmem nurların uykularında.
*
Çekindim kirlenir masum hevesin,
Karaltı sararsa kesilir sesin,
Doğsun aslında ışıklı şafaklar,
Gölgeler deşemez sağlam kafesin.
*
Mahkumdur zindanlar sessiz durana,
Kilitler vurdurdum mabut kurana,
Kulağım sağır ahşabın tonuna,
Menfezi bağladım veda vurana.
*
Sessizce seherde uzağa kaçtın,
Kumaşın ardından neşeler saçtın,
Bileğim ıslak tenimde şualar,
Koyu iz bırakıp yaralar açtın.
*
Gülümser dururum biten sevdaya,
Pak libas yaraşır yüce nidaya,
Akşamın nurlansın seherin temiz,
Zulmetler yazıldı masum odaya.
*
Nurlarla bezenmiş masum çiçeğim,
Kardan taç takacak asil gerçeğim,
Kazınmış keder ecdattan bedene,
Istırap yüklüdür garip ölçeğim.
*
Hüznümün battığı dipsiz kuyuya,
Ben zehri akıttım o durgun suya,
Yuttum dilimi hakikati sezip,
Karışmam nurların yattığı huya.
*
Çekindim lekeler siner nefsine,
Karaltı yayılır pak nefesine,
Doğsun aslında ışıklı şafaklar,
Gölgeler ulaşmaz nur kafesine.
*
Zindanlar bağladım hissiz canıma,
Mühürler vurdurdum soğuk yanıma,
Kulağım sağır ahşabın tonuna,
Odalar kapandı akan kanıma.
*
Tanyeri ağardı putlara taptın,
Örtünün ardından meçhule saptın,
Bileğim ıslak tenimde şualar,
Koyu iz bırakıp hasreti yaptın.
*
Gülümser dururum acı bitişe,
Ak hırka yaraşır nurlu ateşe,
Dinsin fırtınan nurlansın akşamın,
Zulmetler yazıldı fani güneşe.
*
Kömürle karların zıt dengesisin,
Pak libas saracak nur haresisin,
Yükler bedende maziden devreden,
Kederim sürüyor gam çilesisin.
*
Çilenin bittiği ıssız dağlara,
Zehrimi akıttım solgun bağlara,
Yuttum dilimi gerçeği sezerek,
Karışmam nurların şenlikli çağlara.
*
Çekindim lekeler siner özüne,
Karaltı yayılır nurlu gözüne,
Doğsun aslında ışıklı şafaklar,
Gölgeler ulaşmaz nurun közüne.
*
Zindanlar bağladım kör menfezlere,
Mühürler vurdurdum göçen izlere,
Kulağım sağır ahşabın sesine,
Odalar kapandı fani bizlere.
*
Fecrin ışıkları uzağa saptın,
Örtünün ardından hasreti tattın,
Bileğim ıslak tenimde şualar,
Koyu iz bırakıp uyurken yattın.
*
Gülümser dururum acı vedaya,
Ak hırka yaraşır yüce sedaya,
Temiz seherin nurlansın akşamın,
Zulmetler yazıldı fani gedaya.