Gıybet Şiiri - Uğur Şemen

Gıybet zehirli oktur, sakın düşme ağına,
Leke sürme din kardeşinin pak ocağına.
Arkasından konuşup da günaha girme,
Ateş atma kendi amelinin bağına.

Dil bir büyük nimettir, hayır söylesin her an,
Gıybet eden kulun kalbi kapkara olur inan.
Kardeşinin etini yemek gibidir bu günah,
Âyet ile bildirdi bize bunu Kur’an.

Mü’min olan kimsenin gıybet olmaz dilinde,
Hayır sözler dökülür her daim kelamında.
Gıybet ile amelini ziyan eyleme,
Pişmanlık fayda vermez ölüm anında.

Diline sahip olan kurtuluşa erer,
Gıybeti terk edenler cennet gülü derer.
Dedikodu, vesvese kalbe pas olur,
Hakk’ı anan gönüller huzuru bulur.

Gözün görse bile ört, kardeşinin aybını,
Söyleme sakın gıybetle onun günahını.
Kendi kusuruna bak, başkasıyla uğraşma,
Yoksa aharette verirsin sen hesabını.

Semaya aç ellerini, af dile Yüce Rab’den,
Dili gıybetten koru, kalbi temizle kirden.
Tövbe kapısı açık, gelmeden önce ecel,
Sığın o Yaradan’a, vazgeç bu kötü huydan.

Dillerimiz zikr ile, dualarla süslensin,
Gıybetten uzak duran gönüller hep şenlensin.
Mevla’m bizleri korusun gıybetin şerrinden,
Ahlak-ı Muhammedi her daim yaşantımız olsun.
.