Gel Yetiş Şiiri - Uğur Şemen

Gurbet elde kaldım, boynumu büktüm,
Aşkının koruyla gözyaşı döktüm,
Ömür bahçesinden umudu söktüm,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.

Günahlar yük oldu, büküldü belim,
Senden uzaklarda lal oldu dilim,
Sana varamadı şu garip elim,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.

Aşkın potasında eridi canım,
Feryat ile geçer her bir zamanım,
Senden başka yoktur sığınak hanım,
Gözlerim yolda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.

Mecnun gibi düştüm çölün nârına,
Güvenmem dünyanın fani varına,
Kavuştur kapının yeşil bağına,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.

Geceler uykusuz, sabahım feryat,
Sensiz bu cihanda olur mu hayat?
Şefaat kıl bize, ey ulu zat,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.

Ravzanın kokusu burnumda tüter,
Bu garip ümmetin dertleri biter,
Gönül sarayında bülbüller öter,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.
Uğur der ki yandım, kalmadı derman,
Gönül sayfasında yazıldı ferman,
Sensin bu dertlere en büyük derman,
Gözlerim yollarda kaldı, gel yetiş canım Muhammed,
Hasretin bağrımı deldi, gel yetiş canım Muhammed.