Unut Her Şeyi Şiiri - Emrah Erçin

Unut! Unut, boş ver artık her şeyi...
Ben zaten yırtıp attım o eski resimleri.
Umurumda değil; yaktım arkamda kalan tüm gemileri,
İstemiyorum o yalan sevgini, hadi git!

Gün gelecek, anlayacaksın bendeki gerçek değerini,
İnan ki kimse dolduramayacak kalbimdeki yerimi.
Çaresizce telefona sarılacaksın bir gece yarısı,
Arayacaksın beni... Ama bil ki;
Ben asla meşgul edemem seninle artık bu kalbi!

Unut! Unut, yaşanmamış say her şeyi...
Ben zaten yırtıp attım o sahte resimleri.
Yaktım gemileri, yıktım köprüleri;
İstemiyorum yalan sevgini, hadi git!

Sen zaten hiç sevmedin ki; sevgiden bahsetme bana!
Şimdi dur ve sadece bir kez bak aynaya;
Seni sen yapan bende sana olan o kutsal sevgiydi.
Şimdi o aynada, benden kalan koca bir boşluk,
Ve yüzünde derin bir çaresizlik göreceksin...
Koca bir pişmanlık saracak tüm içini.

Unut! Unut, boş ver artık her şeyi...
Ben zaten yırtıp attım kirlettiğin resimleri.
Umurumda değil; yaktım tüm gemileri,
İstemiyorum yalan sevgini, hadi git!

Gitmeden şunu da yaz o taş kalbine:
Sen bu aşkın değerini bilemedin ama,
Bir gün senin de canını yakanlar sana öğretecek.
Canın yandığında anlayacaksın o büyük kaybını;
Düşmanlık ve pişmanlık kaplayacak tüm bedenini...
Gözlerin dolacak, sokaklara atacaksın kendini,
Ama hiçbir gözyaşı geri getirmeyecek bendeki seni!

Unut! Unut, boş ver artık her şeyi...
Ben zaten yırtıp attım yalan resimleri.
Umurumda değil; yaktım arkamda tüm gemileri,
İstemiyorum o yalan sevgini, bitti artık; GİT!

Emrah Erçin