Giderim Artık Şiiri - Ömer Albayrak Haya ...

Ömer ALBAYRAK

Ben giderim artık.
Ne bir sitem bırakırım eşiğine, ne de adını suçlayan bir cümle.
Cumleler hapsoldu, sessizlestim
Ve o sessizlik, bir ömrün bütün çığlıklarından daha ağır.
Bütün fırtınalarımı çoktan içime gömdüm.

Sana gelirken kendimden eksilmiştim.
Bütün benliğimi avuçlarının içine bıraktım.
Gülüşümü...
Sabrımı...
Dualarımı...
Simdi dönüp baktığımda
gidecek bir ben kalmadı.

Ben seni sevilmek için sevmedim.
Yorulduğunda omzun olayım,
üşüdüğünde mevsimin,
kırıldığında sığınağın olayım istedim.
Yuvan olmak istedim.
Ben denizdim, sen kıyıya kadar geldin. Islanıp geri döndün.

İçimde susturduğum acıları kimse bilmeyecek.
Gece, yastığa başımı koyduğumda,
adını kalbime gömdüğümü...
Kaç defa sana yazıp,
hiç göndermediğim cümlelerle sabahladığımı...

Bunlar benimle gidecek.
Belki bir gün sevdiğini anlayacaksın.
Bu fark ediş ömrün boyunca "Keşke..." dedirtecek belki...

Ben kırılmadım.
Sarardım önce.
Dalimdan koptum, süzüldüm boslukta
Rüzgâr nereye savurursa kabullendim teslim oldum.

Şimdi gidiyorum.
Arkamdan gelme.
Çünkü dönüp bakarsam,
bir kez daha kalırım.
Aynı yerden ikinci yarayı kaldıracak gücüm yok.
Sana kızgın değilim.
Sevgi, çorak yürekte yeşermiyor.
Giderken arkamda bir adam kalacak.
Herkes onu gülümsüyor sanacak.
Kimse bilmeyecek içime akan...
Neyse..

Yalnız şunu bil...
Benden sonra belki çok insan geçecek hayatından.
Sana çiçek getirenler olacak,
şiir okuyanlar,
güzel sözler söyleyenler...
Ama hiçbiri susarak seni seven adam olmayacak.

Yıllar sonra bir akşamüstü,
gökyüzü ansızın hüzne dönerse...
Bir şarkı duyarsan, bir sokakta
Tanıdık bir kokuya rastlarsan,
için ansızın daralırsa..
Kalbin, sebebini bilmediğin bir sızıyla dolarsa...
Bil ki ben seni hatırlamıyorum artık.

"Bir gün adımı duyarsan,
'Beni çok severdi...' dersin belki.
Sakın 'Niye gitti?' diye sorma.
Gitmek istediğim için değil...
Kaldıkça kendimden geriye bir şey kalmadığı için gidiyorum"