Gittin, arkanda boş bir sandalye bıraktın,
Bir fincan soğumuş çay, yarım kalmış sigara.
Odalar sustu, saatler ağırlaştı,
Her köşe bir anı, her duvar bir sitem.
Ayrılık zehir gibi yayılır damarlara,
Gece uzar, sabah gelmez bir türlü.
Sen yoksun diye solar çiçekler bile,
Ve ben her akşam seni beklerim kapıda sessizce.
Belki bir gün dönersin, belki hiç dönmezsin,
Ama özlemim hep aynı kalır,
Bir nehir gibi akıp durur içimde,
Denize kavuşamayan, hep yol alan.
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 19:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!