Gevşedi Cıvatalar Şiiri - Kasım Kobakçı

Aklımın dişlileri paslandı dönmekten bak,
Ruhumun yelkenini fırtınalar yırtacak,
Çarklarım kırılarak karaya fırlayacak,
Deliliğin suları da zihnimden sızacak,
Gevşedi cıvatalar tutmuyor artık dikiş.
*
İçimdeki saatler hep geriye dönerler,
Gözümdeki umutlar birer birer sönerler,
Yabancı gölgeler de hep gizlice inerler,
Zihnimdeki boşluğa karanlıkta binerler,
Düşünceler dağılıp savruldu paramparça.
*
Aynalarda yüzüme bakan bir yabancı var,
Etrafımı kuşatmış kalın bir sessiz duvar,
Hayallerim buz tutmuş her yanım bembeyaz kar,
Tüm cıvatalar gevşek aklımın kafesi dar,
Duyuyorum uçuruma çağıran sesleri.
*
Yolları kaybedeli yıllar oldu herhalde,
Bir ağırlık çöküyor bu tükenmeyen dilde,
Yorgunluk denizinde yüzerim ben sahilde,
Solan çiçek misali kururum kara ilde,
Kaçıyorum adım adım kendimden uzağa.
*
Dünyanın çivisi de pas tutmuş ufalanır,
Tüm doğrular eğilip köklerinden sallanır,
Yalan dolan sözlerle koca ömür allanır,
Aklımın vidaları çözülür de çullanır,
Taşıyamaz bedenim sensizliğin yükünü.
*
Demirlerin pasından zehir karışmış kana,
Anlamsız yürüyüş başladı sonsuz zindana,
Bir çığlık yükseliyor bakıp durdukça sana,
Tüm hislerim dönüştü koskoca bir virana,
Nereye varacak içimdeki titremeler?
*
Köprüler yıkılır ayaklarımın altında,
Kaybolmuş bir seyyahım umutların katında,
Güneş bile üşütür aydınlığın sathında,
Aklın sınırlarında deliliğin tahtında,
Oturmuş bekliyorum gece gündüz demeden.
*
Vapurlar kalkar gider ben rıhtımda dururum,
Kendi düş dünyamda ben aklımı hep korurum,
Gerçekle yüzleştikçe hayalleri yorarım,
Gevşedikçe cıvatam kafamı da kırarım,
Artık kurtuluş yoktur çöken şu karanlıktan.
*
Beynimdeki dehlizler karanlıktır geçilmez,
Sırlar denizindeyim zehir suyu içilmez,
Aynadaki o yüze yalan kaftan biçilmez,
Aklın tarlalarından delilikler seçilmez,
Belki de huzur bulur şu yorulan dimağım.
*
Bulutların üstüne kurdum çadırlarımı,
Unuttum hatırayı sildim yarınlarımı,
Topluyorum delice kalan kırıklarımı,
Ateşlere fırlattım bütün saraylarımı,
Kimse beni sormasın ben artık yaşamam ki.
*
Sökülüyor nihayet bağlandığım zincirler,
Sırra kadem basıyor ruhumdaki o kirler,
Dağıldı zihnimdeki bütün gizli kibirler,
Cıvatalar gevşerken devriliyor emirler,
Özgürlük dedikleri şey bu olmasa gerek.
*
Dağların zirvesinden bir rüzgar eser serin,
Gökyüzüne bakarım manzarası pek derin,
Çıldırmak güzel şeymiş acısı yok kederin,
Yıkılan binalarda kalmasın hiç eserin,
Dünyaya veda eden son bir şarkıdır sesim.