Miras dediğin kasada saklı değil,
Cüzdana sığmaz, bankaya yazılmaz.
Bazen bir isimdir omzuna konan,
Nereye gitsen önünde yürüyen.
Toprak yol uzar gider önümde,
Ağaçlar fısıldar sağdan soldan.
Bir yabancı durup derse ki bir gün:
"Sen onun evladısın, değil mi? İyi adamdı."
O an anlarım, servet buymuş meğer,
Altın değil, itibar taşımakmış yük.
Baba adı bir mühür gibi alnımda,
Silinmez, satılmaz, devredilir usulca.
Ben yürürüm bu yolda başım dik,
Çünkü arkamda dua, önümde vebal var.
Miras dediğin budur işte evlat,
Gittiğin yerde adını güzel bırakmak.
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 04:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!