İlk gittiğin anda
zihnimde bir tarih belirledim senin adına,
O gün, benim için öldüğün gündü hesapta.
Kalbimde bir mezar açtım,
Karanlık ve soğuk bir yermiş anlatıldığı kadarıyla,
Ruhumdan kopardığım çiçekleri diktim toprağına.
Yas tuttum, ağladım, her elime geçene yazdım; bir kez olsun adını anmadım
Sende beni hiç aramadın,
Tabii aslı varsa.
O kadar çok mürekkep harcadım ki uğruna,
Yazık dedim.. yazık senin uğrunda döktüğüm her gözyaşına!
Git, ve sakın gelme bir daha.
Tabutun önümde güya,
Kefenlere sarıldın çoktan,
Ve defnettim seni kalbimin toprağına.
Ben ruhumdan koparıp çiçek koymazsam,
Toprağında yeşerir sanma,
Ben yoksam, sen zaten yoksun,
benim için bir ölüsün bu saatten sonra.
Ölüler yürüyemez ve konuşamazda,
Sende bundan sonra geri dönme bana...
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!