Çok Geç Öğrendim Şiiri - Melike Üstün

Şimdi neler neler öğrettiler bana,
Üstümden geçen yılların hesabını,
Çocukluğuma kestirdiler.
Neydi suçum günahım bilmem.
Bir sevgi borcuna harcadım ruhumu,
Ne yağmurlar yağdı ben altında kendi ellerimle söktüm çatımı.
Ne yollarda yürüdüm, köprülerin hepsini ben bombaladım.
İnadım kimeydi, bu kinim öfkem neredendi?
Dallar eğilmesin diye kuşlara yuva yaptırmadım,
Çamurlarda kirlenmeyeyim diye dikenlerin içinden geçtim.
Gençtim işte,
Hikayenin başı nedir, sonu nerede bitmelidir bilmeden
bir vuslat uğruna koca yılları hiçe saydım.
Her şeyi ben bilirim sanardım,
Hiçbir şey bilmez idim,
Çok geç öğrendim.
Tüm şarkılarda benim adım yazar
tüm şiirlerde şairler beni anar
parmaklarımın değdiği her satırda benim hikayem anlatılır sanardım.
Meğer değilmiş.
Bilmezdim...
Ben bilirim dediğimde,
Yapraklar çoktan solmuş, akan nehirler durulmuş, plaklar bozulmuş, sayfalar yırtılmış, çocuklar uzanamadığı raflara uzanır olmuştu.
Ben bilmem, bu yazdıklarım bilemeyişlerimin bedelleri.
Bu bir şiir değil, bir risaledir.
Bir gençliğin pişmanlık risalesi...