Gerçeklere Toslayınca Şiiri - Kasım Kobakçı

Büyük laflar ediyordun, meydanlarda gezinerek,
Kendini dev sanıyordun, yükseklerden yerinerek,
Palavralar diziyordun, süslü lafla bezeyerek,
Gerçeklere toslayınca, aklın başa gelecektir.
*
Havalara giriyordun, caka satıp yürüyordun,
Masalları derliyordun, inci dizip kürüyordun,
Övünmeyle beslenerek, hep egonu sürüyordun,
O mindere serilince, kibrin dibe inecektir.
*
Akıllara zarar veren, tavırları takınırdın,
Başkasına akıl satıp, eleştriden sakınırdın,
Aynalara bakmadıkça, masumane yakınırdın,
Kıç üstüne oturunca, masken elbet düşecektir.
*
O sararmış sayfalarla, defterini kapatırsın,
Zengin sanıp kelamını, ucuz lafla sapıtırsın,
Tokadı tam yediğinde, adımları abartırsın,
Şişkin balon patlayınca, havan sönüp bitecektir.
*
Tepelerden bakıyorken, ansızın hep çakılırsın,
Kendin kazıp durduğun, o çukurlara takılırsın,
Herkes sana güldüğünde, ortamlardan sıkılırsın,
Hava cıva anlayınca, eller seni çizecektir.
*
Hileleri toplayarak, torbalara koyuyorsun,
Dostlukları hiçe sayıp, değerleri soyuyorsun,
İncelikten uzaklaşıp, kulakları oyuyorsun,
Gerçek niyet görününce, dostlar seni silecektir.
*
Nüktelerin sarardıkça, hep dillerden dökülürsün,
Gurur yüklü sarayından, ilmek ilmek sökülürsün,
Yaptıkların sorulunca, ortalığa bükülürsün,
Kıç üstüne oturtunca, hayat seni yenecektir.