Gençlik Aşkım Şiiri - Halil Kumcu

Gençlik aşkım,
Nisan yağmuru gibi,
Gelip geçersin sandım.
İçime bir yağdın,
Deldin ama hiç geçmedin.

Yıllar oldu görüşmeyeli,
Kaç mevsim geçti aradan?
Kaç kez kar yağdı sensiz gönlüme?
Bu kaçıncı sonbahar?
Benim ilkbaharım nerede,
Kalbimin diğer yarısı?

Sensizliğe alıştım,
Hasret türküleri yetiyor bana.
İstemem artık gelmeni,
Güneş benim için doğmayacak.
Kaldım artık karakışta.

İnandın mı?
Yalan söyledim,
Sana, bana, kalbime.
Bunu seni kaybedince anladım.
Gitme diyemediğim için affet,
Gönlümde son açan gül...

Her Allah’ın günü,
Sana gelir mi bu kalp?
Bu yürekteyken,
Nasıl gittin,
Arkana bile bakmadan?

Yağmur mevsiminden,
Çıkamadı gözlerim.
Yorgun düştüm bu sevdadan.
Bu beden,
Daha kaç bahar bekleyebilir ki?
Küllenmiş aşkın,
İçimde yanar için için.
Bu bahar da bekliyorum seni,
Korkuyorum geç kalmandan,
Sevginle öleceğim...

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Geçti dersin ya, geçmez… sadece içinin bir köşesine çöreklenir.
•Kar kaç kez yağarsa yağsın, insanın içine düşen soğuk bir kere düşer.
•Alıştım dediğin yerde başlar en büyük yalan… insan hasrete alışamaz.
•Arkana bakmadan gidenler, arkada kalanların ömrünü uzatmaz… eksiltir.
•Küllenmiş aşk yanar kardeşim… çünkü kül dediğin şey, ateşin hatırasıdır.

6 Ekim 2013 / Saat: 21:20 / Pazar / Bartın