Gelin Kayası Şiiri - Yasin Yüksel 2

Ag Gelinin Mirası

Süzülür enginde kartal kanadı
Ahlat dağı kadar kadimdir yollar
aşkın sert rüzgârıyla anar adını
gelin kayasına çıkan tüm patikalar

bin yıllık rüzgârlar yontmuş bağrını
her çatlak izinde gizli göz yaşı sızı
ruhum duyar idris dağının çağrısını
içimde bir berrak umutlu gökyüzü izi

dereşıh uzanır engine şahin ovası
taşlaşmış bir yürek bakar uzaktan
Çok hüzünlü nazlı yurdun sevdası
okunur içimde duası o ilk duaktan

geçmişten bugüne fısıldar rüzgâr
"aman ağ gelin indim ola yayladan"
kaya bir bilezik güneşte parlar
sütun gibi yükselir aşkın ahından

taşın bağrındaki o kor kıpırtı
bin yıl ötesinden ağ gelinin izi
bir uzun havayla dağlar uykuyu
sarmalar rüzgârın sesi kalbimizi

bir gelin geçti bu yoldan vaktiyle
mühürlendi izi bileği dik kayalara
akşam çökerken o yanık türküyle
ağ gelin kavuşur yine gelin kayasına

dün ile bugün arasında sessiz
bir sevdalı yürür uzak yaylamda
taş susar rüzgâr söyler kimsesiz
o bilezik parlar sonsuz sevdada...