Gel de Ölme Şimdi Şiiri - Murat Avcı Ozan

​Hiç çiçek görmedi hayatında,
Hani o dükkânlarda satılanlardan,
Gülleri, karanfilleri falan bilmezdi.
Anca baharda yol kenarında biten
Karahindibaları bilirdi bizim garip,
Bir de papatyaları...
​
Gün gelir çiçekler açar toprağında,
Yaşamında çiçek nedir bilmeyenin.
Sanki o istermiş gibi,
Sanki çok lazımmış gibi,
Özenle dikerler başucuna...

​Ha bir de meteliksiz garibimin,
Hani ceplerinde sadece elleri olan...
Ölüsü de para etmiştir şimdi!
​
Belediye yer ayırır,
Hoca telkin verir,
Akranları arkasından iki damla yaş döker...
Cenazesi bile bir masraf, bir kalabalık!
Belediye, imam, mermerci;
Hayattayken yüzüne bakmayanların
Herkesin bir payı var artık onda.
​
Aman ne güzel (!)

​Gel de ölme şimdi!