Son Selâ: 05:00 Vedası Şiiri - Emrah Erçin

Bir gece yarısı yine; düştü aklıma gözlerin,
Fotoğraflara bakıp bakıp ağladım...
Meğer ben seni ne çok özlemişim;
Anılar sarhoş etti beni, gel de kendime getir!
Kollarım kollarını, dudaklarım dudaklarını özledi;
Hadi bir çılgınlık yap da gel, çok özledim seni!

Alev alev yanıyor kalbim hasretinle,
Kadehler dolup taşıyor, sen yoksun yine...
Seni yudumluyorum her kadehte, içim yanıyor;
Gel de bir çılgınlık yapalım, geçmişimize içelim bu gece.
Gözlerimden öp; kirpiklerimde hâlâ hasret rüzgârların esiyor...
Gel bu gece, ne olur gel bu gece!

Üzerimde senden kalan kıyafetler,
Saçım başım dağınık ama umurumda değil.
Boş verdim artık, ne olacaksa olsun;
Kadehler dolsun; ya gel bu gece,
Ya da çek silahı vur da, son bulsun bu gece!

Senden dair ne varsa sık bir kurşun;
Hatıralara, anılara, hatta kendime...
Kendime gelince senden bir iz kalmasın bende.
Ya gel bu gece, ya da sık o kurşunu!

Ben yokken sen içeceksin bu gözyaşlarını her gece;
Arayacaksın ama bulamayacaksın beni bir daha.
Dokunmak istesen de ellerin boş kalacak;
Benden sana kalan, sadece soğuk bir mezar taşı olacak!

Seni doldurdum kadehlere, yudum yudum içtim;
Hasretin işledi bütün bedenime, kanımda dolaşıyor özlemin...
Gidiyorum ben; bu son kadeh, bu son gece!
Bu sana son vedam sevgilim...

Saat 05:00... Birazdan okunacak sana olan vedam;
Bu kurşun ikimize sevgilim, bu ölüm aşkımıza!
Sabah duyacağın o selâ, benim sana son seslenişim olacak.
Ne olurdu gelseydin bu gece?
Kim bilir şimdi hangi tende bedenin...
Sayende gelinliğim oldu kefenim!
Bir kurşun sıktım ikimize; bizden geriye ne varsa,
Yaktım bu gece, yıktım bu gece!

Emrah Erçin