Geçip Gidenlere Dair Şiiri - Seyrani Göl

Her gelen kalmak için gelmiyormuş.
Bazıları bir pencere açıp gidiyor,
Bazıları kara kışa tutup gidiyor.
Kimi ise yıllar sonra bile
Bir hatıranın içinde dönüp dolaşıyor.

Önceleri kırılıyordum.
Neden yarım kaldığını soruyordum her şeyin.
Neden bazı yollar
Tam kavuşacakken ayrılıyordu?
Neden bazı insanlar
Tam alışmışken gidiyordu?
Hayat her soruya cevap vermiyor.
Bazı cevaplar,
Sessizce uzaklaşan ayak izlerinde saklı kalıyor.

Şimdi dönüp bakınca,
Kaybettiğimi sandığım şeylerin
Beni bana getirdiğini görüyorum.
Bir vedanın içinden geçerken
Sabretmeyi,
Bir yalnızlığın gölgesinde
Kendimle konuşmayı öğrenmişim.
Meğer her eksiliş,
İçimde yeni bir yer açıyormuş.

Elbette can yaktı bazı günler.
Bazı geceler uzun sürdü.
Ama hiçbir acı
Aynı hâliyle kalmadı içimde.
Zaman,
En sert taşları bile
Usul usul yuvarlayıp yumuşatan bir nehir gibi geçti.

Gidenlerin ayak sesleri çoktan karıştı toprağa,
Kalanların gölgesi de uzadı akşamlara.
Ve artık bazı kapıları
Ardına kadar açık bırakabiliyorum.
Çünkü öğrendim;
Tutunmak kadar,
Bırakmak da bir erdemmiş.

Bundan sonra
Yol nereye çıkarsa çıksın,
Yanıma yalnızca öğrendiklerimi alacağım.
Çünkü insanın kalbinde kalan,
Yaşadıkları değil bazen,
Yaşadıklarından anladıklarıymış.
S.GÖL