Geciken Bahar Şiiri - Dr Yusuf Polat

Güneş de usandı
Dolunaya geceyi anlatmaktan
Her dönüşü
Biraz daha kararttı gecelerimi

Günbatımı, zamanın alnına
Sessizce mührünü vurdu.
Yine güneş battı
Yine karanlık çöktü
Fakat senin adın
Gün doğumundan doğmadı.

Bir bahar "gelirim," demiştin.
O günden beri
Takvim yapraklarında gözüm
Koruk, sabretmenin yeşil hâli
Üzüm oluncaya kadar
Rüzgârı da tanır, yağmuru da.
Ben de bekledim...
Ne gözlerim hasada erdi,
Ne gönlüm bağ bozumu gördü.

Sararan yaprakların üstüne
Bir gün ansızın
Beyaz bir sessizlik yağdı.
Bir mektup gelecek dendi
Oysa kelimeler,
Sustuğun yerde
Yaprak gibi dökülüyordu.

Meltemi bekleyen pencereme
Kuzeyin yalnızlığı geldi.
Gece,
Kirpiklerime bir ayaz bıraktı.

Anlıyorum bazıları hiç gelmez.
İnsan, en çok da
Gelmeyen birinin bıraktığı
Boşlukta sevmeyi öğrenir.
Ve aşk, kavuşmak değildir
Aşk, bir bahar
Her yıl biraz daha geç kalsa da
Pencereyi
Kapatmadan onu bekleyebilmektir.