Geciken Bahar Şiiri - Dr Yusuf Polat

Güneş de usandı
Dolunaya geceyi anlatmaktan
Her dönüşü
Biraz daha kararttı gecelerimi

Günbatımı, zamanın alnına
Sessizce vurdu mührünü
Güneş günü bitirdi
Ay ışığı yine gece nöbetinde
Senin adın henüz
Gün doğumundan doğmadı.

Bir bahar "gelirim," demiştin.
O günden beri
Takvim yapraklarında gözüm
Tohum, sabretmenin ilk günü
Meyve oluncaya kadar
Rüzgârı da tanır, yağmuru da.
Ben de bekledim...
Ne gözlerim hasada erdi,
Ne gönlüm bağ bozumu gördü.

Sararan yaprakların üstüne
Bir gün ansızın
Beyaz bir sessizlik çöktü
Bir mektup gelecek dendi
Oysa kelimeler,
Sustuğun yerde
Yaprak gibi döküldü içime

Kuzeyin yalnızlığı geldi.
Meltemi gören pencereme
Gece,
Bir ayaz bıraktı kirpiklerime

Anlıyorum bazıları gelmez.
İnsan, en çok da
Gelmeyen birinin bıraktığı
Boşlukta sevmeyi öğrenir.
Ve aşk, kavuşmak değildir
Aşk, bir bahar vakti
Her yıl biraz daha geç kalsa da
Pencereyi
Kapatmadan onu bekleyebilmektir.