Bu gece duygular masanın üzerine bırakıldı sessizce,
hiçbir kelimeye ihtiyaç duymadan anlatan bir hâl gibi.
Bir bakışın, bir nefesin, bir dokunuşun izi yoktu belki,
ama hissettirdikleri duvarlara bile sinmişti çoktan.
Rüzgâr hafifçe kıpırdattı perdeleri,
sanki odanın içinden geçen görünmez bir hatıra vardı.
Zaman ağırlaştı, nefes derinleşti,
çünkü bazı geceler insanın içini kendiyle yüzleştirir.
Bir ışık süzüldü karanlığın içinden,
ne kadar zayıf olsa da yolunu buldu.
Belki bir umut, belki bir sitem,
belki de sadece içte saklanan bir duygunun yankısıydı.
Ve anladın ki…
gece bazen sadece gece değildir,
içindeki sessizliği büyüten bir aynadır.
Sen bakmayı bildikçe, o da anlatmaya devam eder.
HİKMET GÜNER
11/09/2019
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 22:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!