Bu gece adımların sesi bile değişti,
sanki sokaklar daha derin, daha ağır yürüdü.
Karanlık duvarlara yaslandı sessizce,
bir gölge süzüldü şehrin en ıssız köşesine.
Rüzgârın taşıdığı serinlikte eski bir hikâye vardı,
neredeyse unutulmuş ama tamamen silinmemiş bir iz.
Bir an durdu zaman, nefes bile kıpırdamadı,
çünkü bazı duygular kendini göstermek için tam da bu anı seçer.
Bir ışık yandı uzaklarda,
ne kadar zayıf görünse de karanlığı deldi.
Belki bir umut, belki bir hatırlayış,
belki de sadece içten gelen bir çağrıydı.
Ve o an anladın ki,
gece bazen sadece gece değildir,
içindeki yankıyı büyüten bir aynadır.
Sessizlik konuşur, karanlık anlatır,
sen sadece yürürsün o sesin peşinden.
HİKMET GÜNER
22/06/2019
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!