Geceye Bırakılan İz Şiiri - Sami Özay

Yine bir gece yarısı, odada derin sessizlik,
Duvarlarda yankılanır içimdeki kimsesizlik.
Zaman akıp giderken takvim yapraklarından,
Bir sen geçmedin şu gönlümün sokağından.

Anılar sarar dört bir yanımı ansızın,
Hâlâ taze duruyor içimde bıraktığın sızın.
Gözlerin gelir aklıma, bir de o son elvedan,
Sanki bir ömür eksildi o gün bu dünyadan.

Şimdi karanlığa fısıldıyorum adını hece hece,
Söyle, unuttun mu sen de beni bu gece?
Sessizce çekilirken dalgalar kıyılarımdan,
Bir umut bekliyorum, uykusuz yarınlarımdan.