Hüznün sükûneti hakim geceye
Tanıdık gelen bir hissin sen
Ruhuma, içime
Yürek, geçemedi senden
Diledi her gece Rabbinden
Perperişen... İbadetlerle...
Ne oldu bilemeden, gelen teklife
İstemiyorum, dedin bu hanımefendiyi
Yıprattı, narin hitabın pek derinden
İstemedin beni...
Sevmek istedim, seni
Sevemedim ki...
Hapsettim biçare geri yüreğime
Önünü alamıyordum nefsimin
Şiir yazan ellerin sakalınla buluşur
Olurdu bana sanat eseri...
Gözlerimin önünde dumanı içine çekişin
Ne kötü değil mi Allah'ım?
Nefsim zerre gibi küçülttü lakin
İkindi vakti ısıtan güneşi
Gülüşünden farksız yaratmış yaradan
Cihanda var mı böylesi fikir?
Var mı böylesi pranga bir his... bir döngü...
Beni döndürür içinde bir divane
Verir bir ümit, sonra eder virane
Geldi geçer bu sene
Sevdamın kendi kollarımda bitişiyle
Ah, buluşsaydık mısralarda senle...
Şimdi hasret gözlerim
Siyah irislerin içinden dünyanı seyre...
(2026, Üniversite yılları)
Kayıt Tarihi : 30.06.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevmeye küsmüşken bana sevdirilen, sonra onu sevdireni hatırlayayım diye zaten benim değilken nazarımdan dahi uzaklaştırılan, benden alınan birisi... Elhamdülillah...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!