Ben Miyim? Şiiri - Esma Nur Şükür

Deryalarından bir şiir çarpar kıyılarıma
Kendimi ararım mısraların dalgasında
Şöyle fısıldarlar bana:

"Arkamda bıraktığım şehirdesin, güvercince"
Söylesene,
O dizelerde ben miyim bahsettiğin?

"Çatıktır kaşların bana ise bir gülümseme."
Söylesene,
O dizelerde ben miyim bahsettiğin?

"Gönlüm büyür, güzelleşir yanımdan geçişlerin.
Aldatmazsın sen, ferhan gözlerin."
Söylesene,
O dizelerde ben miyim bahsettiğin?

"Kalbimden kalbine giden bir dil var.
Uzaktır bana ve sana yakın insanlar."
Söylesene,
O dizelerde ben miyim bahsettiğin?

"Mevsimsizdir içimde büyüyen sen.
Rüyalarımı sevindiren de bölen de sen"
Söylesene,
O dizelerde ben miyim adı söylenmeyen?

Dilerim ki ben olayım,
Gönlünden mısralarına dökülen
Kalbini mülk edinen,
Sakaryadaki kırmızı lalen...

Yine de "neyse" deyip gideyim
"Ben değilim" deyip lâl olayım
"Nâ-rızâ kıldı ya..." diyeyim.
Hülyalanma her lafza ey benliğim,
Bilesin, her şey ben değilim...

Rabbimden niyaz ederim
"Başkasını seviyor ise kalbin
Bana nahif lisanı ile bildirsin..."
Can kafesime artık söz geçireyim

"Affeylesin Rabbim seni de beni de
Gönülde O'ndan başka sevdalar var diye"
Affeylesin...

(2026, Üniversite yılları)