Gece ve Sen..! Şiiri - Barış Cansever

Hey gidi Karadeniz, hey hey...
Bir başkasın bu akşam,
Bir başka coşkun,
Bir başka hırçın,
Ve sen, ey deli dalgalar...

Uzaklarda, çok uzaklarda...
Gitmek istiyorum,
Gidesim var...
Derin, çok derinlerdesin;
Ne anlatılacak gibi,
Ne de susulacak yani.
Çözülmemiş bir sır bu,
Sanki kördüğüm olmuş gibi.
Benimle susar,
Benimle ağlarsın.
Gizlidir benim,
Gizlidir yaram.
Yakıyor bedenimi,
Kül ediyor her şeyi.
Kanıyor benimle,
Yakıyor her gece,
Yakıyor her salise...

Bir büyük açasım var bu akşam,
Sövesim ana avrat biraz da.
Nedir ulan nedir diye,
İçimde kopan bu fırtına,
İçimdeki bu kasırga...
Savruluyorum,
Kavruluyorum...
İçimde kızgın bir özlem,
İçimde yalçın bir hasret...

Tutmasın artık beni,
Tutmasın kimseler...
Gitmek istiyorum,
Gidesim var.
Evet, o nazlı yâre,
O bakışları edalıma,
O ruhumun yandığına,
O gözlerimin aradığına,
O kokusu nefesimde saklıma,
O kalbimin son limanına...
Gitmek istiyorum işte,
Söz verdim bir kere.
Dilekler, dualar ettim Rabbime;
Ona kavuşmak,
Saçları göğsümde, kokusu bende saklıma...
Gitmek istiyorum işte;
Onunla dalmak en derin hülyalara,
Onunla uyanmak her sabaha,
Onda kalmak istiyorum
Ve onda ölmek gibi sonsuzluğa...

Duysun artık bu gece,
Duysun yer, gök ve asuman...
Duysun serzenişlerimi,
Duysun asiliyetler...
Duysunlar bu çilemi,
Kanayan ezgiler...
Ben her gecenin sabahında,
Her günün suskun bir vedasında,
Kala kaldım öylece bir başıma...
Kala kaldım
Bir zamanın onsuzluğunda...