Gece gelen sızı Şiiri - Duygusuz Şair

Saatler sustu yine gece yarısı,
Dinmiyor içimde bu hasret ağrısı.
Herkes uykuda, kendi dünyasında bu saatte;
Bana kalır yine dertlerin en karası...

Karanlık çöktükçe yalnızlık vurur yüzüme,
Geçtiğin yollardan izlerin kalır gözümde.
Yokluğun tek bir gün bile çekilmezken,
Beni bu anılarla esir aldın ya, helal olsun...

Ben seni bu hayatta en derine saklamıştım,
Oysa sen benden uzakta kendi hayatını kuran bir yabancıymışsın.
Sana söyleyemediğim o içimdeki sözleri büyüttüm durdum;
Şimdi ne yüzle dön diyebilirim ki sana?

Bazen bakıyorum da o eski fotoğraflara, o masum gülüşüne...
Yan yana oturduğumuz o ilk çay sohbeti geliyor aklıma,
Göz göze geldiğimizde zamanın durduğu o tatlı anlar...
O günlerdeki kokun sinmiş gibi sanki hala bu odaya,
Ne kadar zaman geçse de unutulmuyor o ilk bakışın...

Ama sen bir türlü aklımdan çıkmıyorsun işte.
Beni mahkum ettiğin bu özlemle her gün biraz daha eksiliyorum;
Sen ise kendi hayatında hiçbir şey hissetmeden yaşıyorsun...

Bu saatten sonra ne sesim sana ulaşır,
Ne de bu sitemim seni geri getirir.
Sen benim ömrümde bitmeyen o gizli sızımsın artık...

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Herkes özlediğinin yanında yer bulur bu dünyada,
Benimse sana uzaktan yanmaktan başka çarem kalmadı.
Bu hasreti kalbime gömdüm, üzerini kapattım;
Bundan sonra senin yokluğun benim en büyük sabrım olsun!

***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2022
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.