Gayrı Neyleyim Şiiri - Gül Yıldırım

GAYRI NEYLEYİM
‎
‎Dil-âzâr elinden,bîçare kaldım
‎Sitem dillerini, gayrı neyleyim
‎Gurbetin elinde, hayale daldım
‎Vuslat yollarını, gayrı neyleyim
‎
‎​Felek bende kıldı, derd ü melâli
‎Yalan kullarını, gayrı neyleyim
‎Gönlümde kalmadı, aşkın mecâli
‎Açan güllerini, gayrı neyleyim
‎
‎​Zemheri kış vurdu, bağ-ı İrem'e
‎Hazan yellerini ,gayrı neyleyim
‎Bu hicran yarası ,döndü vereme
‎Tabip ellerini ,gayrı neyleyim
‎
‎​Mihnetle tükendi ,gönlüm  güzârı
‎Geçen yıllarımı ,gayrı neyleyim
‎Sarmışken ruhumu, nârın intizârı
‎Dünya mallarını ,gayrı neyleyim
‎
‎​Dîdemden akıttım, eşkin selini
‎Coşan sellerimi, gayrı neyleyim
‎Tarumar ettiler ,gönül velini
‎Kırık dallarımı, gayrı neyleyim
‎
‎​Gülkaram’ım bitti, ömrün âdârı
‎Giymem allarını, gayrı neyleyim
‎Fenâda kalmadı, dilin medârı
‎Yalan kullarını, gayrı neyleyim
‎
‎
‎Gül Yıldırım🖊 Çapraz Kafiyeli
‎Haruni Akademi🌟 18.05.2026
‎
‎Dil-âzâr:  Gönül inciten, kalp kıran,
‎Derd-ü melâl:  Dert ve hüzün
‎Mecâl:   Güç, kuvvet, derman.
‎Mihnet:   Sıkıntı, zahmet, eziyet, keder.
‎Gûzârı:  Gönlümün geçip gittiği yol, ömür
‎Dîde:    Göz.
‎​Eşk:    Gözyaşı
‎​Târümâr:   Darmadağın,
‎​Veli (Gönül velini):   Dost, sahip,
‎Âdâr:    ömrün son ayları, vadesi
‎​Al:   Kırmızı
‎​Fenâ:    Geçici dünya, ölümlü alem
‎​Medâr:    güç