Bilemedim Ki Şiiri - Gül Yıldırım

‎Bir garip yolcuyum, menzilim ırak,
‎Yâr beni bekler mi, bilemedim ki?
‎Kolumda kelepçe, gönlümde firak,
‎Vuslat mı imkânsız, bilemedim ki!
‎
‎​Adını andıkça sızlar yaralar,
‎Bahtıma çekildi yaslı karalar,
‎Aramıza girdi yüce sıralar,
‎Yollar mı bağlanmış, bilemedim ki!
‎
‎​Sarayım virane, tahtım söküldü,
‎Gözlerimden taştı, seli döküldü,
‎Aşkın heybetinden boynum büküldü,
‎Cellat mı vicdansız, bilemedim ki!
‎
‎​Gönül defterine yazdım adını,
‎Bulamadım bu dünyanın tadını,
‎Yaktı yüreğimi aşkın odunu,
‎Kerem mi sevdiğim, bilemedim ki!
‎
‎​Kaderin çarkına kapıldı canım,
‎Hicran karasıyla boyandı kanım,
‎Gitti, gelmez artık geçmişim, anım;
‎Yıllar mı vefasız, bilemedim ki!
‎
‎​Geceler sırdaşım, çile yoldaşım,
‎Taş yastığa mahkûm edildi başım,
‎Dinmedi bir türlü çeşmimde yaşım,
‎Dert dolu pınar mı, bilemedim ki!
‎
‎​Gülkaram, feryadın göğe dayandı,
‎Yüreğim köz oldu, yandıkça yandı,
‎Herkes bu dertleri bir masal sandı,
‎Gerçekler mi öldü, bilemedim ki!
‎
‎Gül yıldırım ✍️