Fridolin ve Tobruk Pazarı

Akdeniz halkı ve Akdeniz...
hala devam eden askeri eğitimler.
sıcakkanlı bir şehir ve halk, çöl ve deniz.
güneş; dahi bir Alman sanki...
her yer çöl tilkisi ve çöller.

Fridolin'in omletlerindeyim ben
çölün ortasında ki bir Panzer
mutfak tezgahına dönüştü bu gün.
ana vatanda bir pazar kahvaltısı gibi

Albay!
Fridolin üniformasını düzeltti
bana bakıyor, gidince sakladı her şeyi
pembe ve çilli yanaklı,
bu gün ise alnı güneşten kavrulmuş
Bavyera'lı geveze ve sevecen bir Alman.

çikolata denen acı şey...
bunu tankçılar için mi yapıyorlar?
Fridolin için mi?

bu çatı kremitlerine benzeyen kahverengi besin.
Tobruk pazarında yumurta ve peynirle takas edildi
bu gün buna şahit oldum Frodolin!
ama subay sorarsa söylemeyeceğim.

Dagobert, Erdmann, Fridolin ve ben; Ansel
fırtına öncesi sessizlikten bahsetmek istemiyorum.
bir zaman aralığındayız, Tobruk' da
muhakkak gelecekler İngilizler ve diğerleri
bir önceki gibi ve ya bir sonraki,
belki de biz olacağız, giden, gelen ve ya kaçan

şu an Tobruk'ta bir kalabalık içerisindesiz.
Fridolin yumurtaları havada çeviriyor.
ona gülen birisi var...Ona bakan birisi...

geceleri Fridolin uyuyamıyor.
eğitim bitince postallarına bakarak düşünüyor.
Erdmann'a anlatıyor ama ben anlıyorum.
sürekli omletten bahsederken... Onu hissediyorum.

Libya, Tobruk, deniz, çöl... En tuhaf olan; Akdeniz.
Fridolin bu çöldeki deniz gibi ve tuhaf olan ise; savaş.
Tobruk pazarında bir çiftçi kızının gözleri var.
Fridolin eksik aksanıyla Nawara dedi
ve ben tekrar ediyorum en masum olan; Nawara!

günler, anlatımlar, eğitimler, uyarılar.
panzer denetimleri,
tankın üzerinde izler var.
bir mutfak tavasının yıpranmışlığını taşıyor bu tank.
Fridolin'in aşkı, Nawara'nın bakışları...