Eskileri gördüm şimdi fotoğrafta ömrüm diyen örmüş ağları.
Kaçtı gitti kimbilir kime ne için, gözlerini hatırladım hemen oysa nasılda aşıktı bakışları.
Gittin ömrün acıdı kan aktı zehir-i şerbet etti.
Dize geldi dağları kayasıyla yosunuyla.
Satmadı ama korkmadı güçlendi daha sert duvarları şimdi evinin.
Zengin Güller
İnananların inandığı sahil yolu aşk masallarının izi kaldı ,uçurtma uçuyor şimdi semalarda .
Ne terettütler ne adım atmaya korkan sewdalar gördüm aslında yinede yenilmedi tertemiz insanlık.
Başlangıç yoktu, zaman bir hiçti daha,
Ne yön, ne yöneliş, ne varlık, ne sana ne bana.
Sessizlik içinde yankısız bir dua,
Ve “OL” dedi Allah… başladı evren işledi akın akın zannederimki oldular birden çağlayarak
Ne tesadüf, ne sebeptir asıl kaynaktır,
Ve bazen yaşamak ağır gelir zül olur.
Anlarsın ki sevmek yüklü şehirden gitmek gerek.
Artık iyiye inançlar geçmiş bitmiş kalem yazar.
İçi acır uzaklaşır, düşünür adam bir sahil boyu.
Elde kalan zaman aynayı yabancı ederek sızlatır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!