İnsanlar kutusu içinde dünya.
Sevgi,aşk yalan bile değil artık aşşağılık
Şimdiden kolay gelsin o vakit hancı ben yokum
Biz yokuz ,hele gelecek toprağın altına saklanmış çağırıyor işte ölüm anla artık
acı çığlıklarıyla.....
Tarumar olur sevgiler siyah başlı çelikten şehirlerde.
Kalsam ne kendime ne de seranat yüklü maviye dolarım bugün.
Umutda hep çiçek gibi çabucak soluyordu sanki.
Bir şeyler anlatırdı insana dair evren.
Yandı
Şimdilerde yalnızlar kalesinin feryatları seri şekilde ilerledi göklere.
Umudumuz yandı çok yazık!
Neferleri meleklermiş eskiden bilemedik.
Açıldı yine Kudüs sevdası bizde zamanla geçecek sanırdık .
Vahdet denizinde kaybolur benlik,
Fena olur nefis, silinir kimlik.
Beka kalır, O’nun nurunda dirlik düzen tertip,
Tevhid bir damla, deryaları hakikat.
Evvelde bir nefes vardı sessiz, derin, ezelî,
YARIM
Bak yine gece yarım oldu.
Ben yarımdım seni düşünürken.
Şiir yarım kalacak dedim ki tam;
O an parıldayan hayat ışığı yanıt verdi.
Yaşamak
Sen üzülme gözlerini yudum yudum sevgiye aç
Ben geleyim yine yeniden sana, hayat bır bilmece nasıl olsa
Beraber bulalım o vakit ümitlerimiz bitmeden hem geceye daha varken
Aşk havuzu yıkanmış dediler gönül ak pak genc yüreği heyecanlı şimdilerde
Yaşamak Gibi
Geçer dedi sessizce herkes susacak gibiydi sen geçerken ömrümden su serptim ağaçlarıma
Göl kıyısı maviydi gecem de öyle
Kimi zaman aynı masada yabancıydık
Ve zaman tayin etti sevgiyi, şark görevine giden hüzünlü asker annesi ağlaması bıraktın
Yazda
Beyaz çizgilerin insanlığı paha biçilmez.
Sükut altın, dil kavimsiz çiçek açtırmak isterdim bende elbette.
İncecik o dal gibi yüreğim vardı gençken.
Soğuk duvarları örmeden henüz bir kaç maceradan önce.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!