Fırat Bilgin 2 Şiirleri - Şair Fırat Bil ...

Çölde serap değil, hakikatti aşkın özü,
Sadık yürekle yansada , susarmi sanarsin kainat onca dillli zikir
Rabbimin ilmi derin mi derin, gözyaşıyla arar izini dostun mabedinde kulunun nefesi .
Nurlu yolun yoludur hakkın batıla en esrarlı duruşudur.
Ve Muhammed'i bir bakışı ikram sayar müslüman tesir etmez artık ona ne elem ne de keder

Yüklü

Rahvan atlar ırgalansın gökyüzüne boş ver Yahya Kemal İstanbul'u kalsın hep şuracıkta
Yerinde duramayan sarnıçlarıda geç.
Bilirdik ama günbatımı, ne renkli olurdu seninle.

Yükü Ağır

Aşka dair yelkenli tekneler ufukta .
Sende bırak kendini bilmez yağmurlara.

YÜREĞİM YANDI

GÖZ ÇEŞMELERİ AKTI YÜREKLERE BAĞLANDI SONRA
ACİZ KALAN DÜNYA AŞK KUDRETİNİ EN NAİF İNSANDA DENEDİ

Yürek ve Deniz
Sevginin kıyısında yatmak uykuya dalmak rüyalara
Gidenleri hatırlar sürekli suçlu olmayanın arkasında bir yük hem zehirli .
Hem sadık, kıyılara gömüldü şimdilerde içinde
Yurek ve deniz...

Yürüyen
Bu çelik zırhlı çagında içi geçmiş bir yitiğim.
Pas tutmuş yalanlara inanmaya ihtiyacım yoktu.
Ve belki kısık ateşte yükselen yüzün yeterliydi bana.
Hele gizli karasıyla tebessümün artık evimin anahtarı kadar çapraşık, dışarıya açıldı bak yine gözlerim.

Yürüyorum

Yürüyorum kaldırımlarda ışıklar var her evin içinde bir kaç tutam kadar.
O evlerde yaşayan bir kaç insan bir kaç yeni dünya demek biliyorum ,hissediyorum insanlar dertli ve yalnız.
Kentin yaratılmışları da var üstelik soğuk dipdiri
Darbeler almışlar yıkılma ey dünya daha gidecek yolumuz var.

zati muhteşemler yaz aylarında bulundukları yerleri gül bahçesine çevirir dagılan yalnızlık köpürtüleri her akşam müşteri kovalar .Affedilmez ihanet affedilmez güneşe yakın masmavi bulutlar mecnun yanmışda yanmış acı elem bırakmaz yakamı kavurdu hasret türküsü yaktılar herr bir yer cehennem zebil hadi arkadaş sayısız ruhlar git var onlara pespaye oldugunu söyleme ama yakışmaz kötüleme daima iyi kal zihnimde adiler tebelleş oldu vazgeçmedim galiba bir gün gelecek bizlerde ölecegiz sonu kötü olacak....


@rınmışadam

Eskileri gördüm şimdi fotoğrafta ömrüm diyen örmüş ağları.
Kaçtı gitti kimbilir kime ne için, gözlerini hatırladım hemen oysa nasılda aşıktı bakışları.
Gittin ömrün acıdı kan aktı zehir-i şerbet etti.
Dize geldi dağları kayasıyla yosunuyla.
Satmadı ama korkmadı güçlendi daha sert duvarları şimdi evinin.

Zengin Güller

İnananların inandığı sahil yolu aşk masallarının izi kaldı ,uçurtma uçuyor şimdi semalarda .
Ne terettütler ne adım atmaya korkan sewdalar gördüm aslında yinede yenilmedi tertemiz insanlık.