Bu Akşam Bir Tuhafım
Bu akşam bir tuhafım
Sormayın nedenini
Bazı acılar dile gelince
İnsan ikinci kez yanar
Cellada küstüm
Sallanırken ruhum darağacı suskun
Çekerken ipini hükmüne küstüm
Bir bahar ömrümde sevda yoluna
Ben talihe değil cellada küstüm.
Derdim oldun
Tükenmiş bedenim, solmuş rengimle,
Hasretle kül oldum derdim oldun sen.
Adın sayıklarım ateş yangımla
Sana yanan kuldum, derdim oldun sen
Derya
Sevda ateşiyle yanan kalbini
Gözyaşına her gün bandırır Derya
Karanlık içinde dönen kalbini
Sevdanın şavkıyla yandırır derya
Divane Gönül
Acıyla yoğruldun kendinden geçtin
Yandığın yetmez mi divane gönül
Yürüdüğün yolu sen kendin seçtin
Yandığın yetmez mi divane gönül
Elimden Bir Tas Su İçseydin
Gönlümün bağında güller açardı,
Elimden bir tas su içmiş olsaydın.
Kederler silinir, dertler kaçardı,
Şu garip gönlümü seçmiş olsaydın.
Gençlik geldi umutlar bir çeyiz sandığına sığmazdı
Aşk bir türkü gibi dudaklarda gezindi
Ama Kader zalim bir bıçak gibi saplandı
Sevda yarım kaldı bir mektup bile yazılmadan
Sokak lambasından titrek ışığında
Gözyaşları taş yollara damladı birer birer
Geçti Gitti İşte
Senden sonra hiçbir Gül açmadı gönlümde
Kaldım viran bir şehir, sensizligin önünde
Geceye dost oldum ben,karanlıkla arkadaş
Gözlerimde biriken yaşlar oldu sırdaş
"Gelin Ağıdı"
Dağların gölgesinde bir türkü, kırık,
Beyaz duvağın altında gözlerin,nemli bir bahar.
Sana gelinlik giydirdiler bak
Ama yüreğin hâlâ köyün taş yolların da.
GEL
Beklemenin sancısı gün be gün sarar beni
Kalmadı tahammülüm nazlanmadan gel yarim
Hasretin ısdırabı her gece yorar beni
Ne olur daha fazla özlenmeden gel yarim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!