Ele Demedim Şiiri - Filiz Küyük

ELE DEMEDİM

Deryayım içimde sır ettim derdi
Tevekkül eyledim ele demedim
Tövbe isyan etmem kaderim verdi
Bağrımda ateşe çile demedim

Filizdim yeşerdim sundum çiçegi
Sakladım özümde süzdüm gerçeği
Bilmem ki hayatın nedir ölçeği
Çektim hasretini güle demedim

Sarıldım geceye gölgeme sindim
Bir zaman volkandım şimdi ben söndüm
Pervane olmuşum doğruya döndüm
Yar bilip gurbeti sıla demedim

Sakladım mektupta yazdım niyazı
Gözümün ucunda kaldı birazı
Tutuklu bıraktım duyguyu hazı
Duyan olur diye yele demedim

Leyla oldum gezdim Mecnuni aşka
Değer vermez oldum paraya köşke
Çözen biri olsa derdimi keşke
Yandım ateşlerde çöle demedim

Topladım yükümü gezdim devranı
Emaneti taşır gönül kervanı
Gözümün ucunda taşırım canı
Yandığım ateşi küle demedim.

Filiz KÜYÜK ✍🏻 25.07.2026