Filiz Küyük Şiirleri - Şair Filiz Küyük

​Bekleyişin Bayramı

​Kapı çalıyor, mahallenin çocukları...
Avuçlarına şeker, yüreklerine gülücük bırakıyorum.
Sesleri merdivenlerde yankılanırken,
Bir sessizlik çöküyor yine odanın tam ortasına.

"Ben ben değilim "

Ben sandığın kişi çoktan öldü de
Beni ben sanmayın ben ben değilim
Ne bir yoldaş var ne dostlar kaldı da
Beni ben sanmayın,ben ben değilim

        "Benim de bir evladım vardı"

Benim de bir evladım vardı...
Adı her sabahı güneşe çevirirdi
Küçücük elleriyle dünyayı tutardı
Bir gülüşüyle acımı unuttururdu.

Ben kadınım

Ben kadınım.
Yara izi gibiyim bu toprağın.
Görmezden gelinmiş,
ama hâlâ orada, hâlâ canlı.

Ben ölünce ağlamayın

Ben ölünce, gölgemi bırakın sokakların soğuk taşlarına
Bir veda cümlesi kurmayın, kelimeler ağır gelmesin
Sadece yaşarken sustuğum o uçurumu hatırlayın
Karanlık bir oda değil, ferah bir nefes olsun ölüm

Ben Seni Allah Rızası İçin Sevdim

Ben seni Allah rızası için sevdim...
Ne menfaat vardı,
ne dünya telaşı,
ne de bir adım ötesine geçecek heves.

Ben sensiz ben sessiz, düştüm ıssızlığın şehrine
Direnemiyor duygularım sen olan düşlerin işgaline
Razıyım seninle işlediğim her günahın kirine
Sadece sen varsın benim için , senden gayrısı hiç kimse...

Kalemimden dökülen arzuların sıcağı

"İMTİHANIN AĞIRLIĞI"

Ben Yusuf…

Kaderin ince nakşında yürüyen, düşse de secdeden kalkmayan bir kul.
Kuyular beni karartmadı,

BİR ŞİİR YAZ BANA
Bir şiir yaz bana gitmeden yaban illere
Kelamı sen yaz , kalemi bana ver
Öyle bir hece diz ki , pelesenk olsun dillere
Kağıdı sen al, imzayı sen bana ver..

Biz Ayrıldık Seninle

Biz ayrıldık seninle
Suskun bir kış gecesinde
Cam buğusuna adını yazarken
Elim dondu adın kaldı