Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gülmek isterdim
gülemeyen gözler adına...
göremeseler de
seçemeseler de...

söylemek isterdim

annem,
sana Türkçe
yazıyor olsam da
inan ki
gözlerim
Arnavutça ağlamakta...

çıplaktı
utanıyordu
saçları yetmiyordu
göğüs uçlarını örtmeye
öylece
ürkekçe

yar,
çıplak ayaklarıyla
o kara üzümlerin üzerinde
bir efsane gibiydi
şarap
onun ellerinde

dışımda,
kara kışım vardı...
içimde,
senin baharın
ve o çılgınca erik dalları...

bir çığlık atasım gelirdi
doğaya yapılan saygısızlığa
tepeden tırnağa yaprak
tepeden tırnağa toprak
tepeden tırnağa inanarak....

hep rüzgarlar eserdi
dağdan bayırdan
yar kokusu gelirdi
bağın yolundan...

yarim yarim gül yarim

çocukken,
oyun oynarken;
''-elim kara toprak...'' der ve
hemen çamura yatardık...
delikanlıyken,
delice sevdalıyken;

ne kadar ince
bir belin
ne kadar sıcak
bir tenin
ne kadar koyu
bir demin

açtım ellerimi
yumdum gözlerimi
damlalar düşer oldu
tıp..tıp..
şıp...şıp...
avuçlarıma