Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gün doğumunda
bir ışıktın sen
ki de
usulca doğuyordun
denizle göğün
birleştiği yerden...

ay düşer
gece düşer
su üşür
gönül titrerdi...
el sürer
dil sürer

güneş,
olmasaydı eğer
neye yarardı
dünyadaki
o renkler
o şekiller

gecenin yarısıydı
boğazkıyısına oturmuş
beykoz sırtlarına doğru bakıyordum...
bir de ne göreyim
ay ortadan ayrılmış
benim kalbim gibi

annem...
annem...
canım annem...
bir ata binmiş
köye doğru gelirken
öyle bir türkü tutturmuştun ki

gözlerim yumuktu
bakışlarım yamuk mamuk
koşuyor gibiydim
ayaklarım çarpık çurpuk
fonda bir müzik
o bile abuk subuk...

öyle açtım ki
söyleyemiyordum...
öyle ki
yüreğim kazınırken
ben sadece kıvranıyordum...

gönül,
sevdaya dalınca
aklı
havada bırakırdı
oysa
aklın yolu birdi

klarnet ağlıyordu...
keman ağlıyordu...
kanunsa hıçkırıyordu! ...

Fikret Turhan-Yalova,
09 aralık 2016

içim yanar
türkülere ağlarım
anam derim ağlarım
babam derim ağlarım
rüzgarda bulut
bulutta yağmur gibi