Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

o gönül adamı
var ya
toprağa
yakın durunca
göğe yaklaşacağını bilir...
o yer ki

nice seviyeler vardı
bu alemde
en önemlisi
kültür seviyesiydi
bence...
ölçülmesi bile

sen,
bir söz oku
yollarına var...
binlercesini oku,
sen
özüne var...!

''-yağmur atıyor...''
deyince
minibüsteki o genç kız
gözlerim cama takıldı
damlalarla birlikte
yüreğim de

nasıl ki
bir şarkı duyarsın
için kıpırdar
ellerin ritim tutar
ellerin yoksa
ayakların buna uyar...

güneş;
kah dağları aşar gelir
kah dağların ardına düşer giderdi..
güneş;
kah sulardan çıkar gelir
kah suların içine batar giderdi...

biri
rakıya
su kattmıştı
galiba...
ben,
rakının

işte size
bir portakalda gizli kalmış
anatomik bir analiz;
ve konumuz
Hatay
denince de

bu gece
hem anam
hem babam vardı
rüyamda...
öyle çok
öyle çok

el verilir...
el uzatılır...
el tutulur...
el okşanır...
el öpülür...
el açılır...