Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşkı,
efsanelere koymuşlar
kim inanır kim inanmaz diye
tarihin içine salmışlar
haydi rastgele! ...

insanda,
öyle bir
sindirim sistemi var
ki,
ağızdan başlar
fiziksel olarak besinleri

sesinin titremesinde naz
elinin titremesinde haz varken
yüreğimde fırtınalar kopardı
sen dudağımdan öperken...

hayalin duvarda belirmesi sihir

yüreğim,
senin rüzgardaki
sesine kapılmış
limitleri aşmış
cezayı göze almış
öyle bir uçup gidiyordu ki

Kadın,
Sestir;
Yeter ki
Duymasını bil...

Kadın,

seni yollara sordum
hep adım adım
nafile nefes yordum
kalmadı sensiz bir tadım...

inan ki

ne güzel şeydin sen
dalda yeşil bir yaprak gibi
gülüşün pembe çiçek
öpüşün kiraz gibi...

Fikret Turhan-Yalova

yüreğim,
sanki bir kuştu
gözlerinse
bir gül dalı
konup
o dallara

ben;
solmuş,
geçmiş bir gül
döküldü dökülecek
sen;
dalında

yıllar önce
Cem Karaca söylüyordu,
''- İhtarname...''
şimdi
Figo söylüyor;
çeken;