Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

hep rüzgarlar eserdi
dağdan bayırdan
yar kokusu gelirdi
bağın yolundan...

yarim yarim gül yarim

çocukken,
oyun oynarken;
''-elim kara toprak...'' der ve
hemen çamura yatardık...
delikanlıyken,
delice sevdalıyken;

ne kadar ince
bir belin
ne kadar sıcak
bir tenin
ne kadar koyu
bir demin

açtım ellerimi
yumdum gözlerimi
damlalar düşer oldu
tıp..tıp..
şıp...şıp...
avuçlarıma

gün çoğalınca,
-ce...
ay çoğalınca,
-ca...
arnavutça amca,
- caca...

canım
çok sıkkındı
''-hadi yine iyisin...''
dedim
kendi kendime
sıkılı can

can,
yanar mı?
yanar...
koru yok
dumanı yok...
yürek mangal gibi

sana,
söylemek istediklerim
o kadar çoktu ki
sözlerim yetmeyince
''yutkunmak...''
en güzel çareydi

saçlarında
rüzgar var
gözlerinde sis
bu ne yaman çelişki ki
sis rüzgara dayanmaz asla...
kaşlarında

yaşamak için;
hava gerek,su gerek...
tarla gerek, tohum gerek...
ekmek gerek, biçmek gerek...
aş gerek, ekmek gerek...
sevmek gerek, emek gerek...