Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

annem...
annem...
canım annem...
bir ata binmiş
köye doğru gelirken
öyle bir türkü tutturmuştun ki

gözlerim yumuktu
bakışlarım yamuk mamuk
koşuyor gibiydim
ayaklarım çarpık çurpuk
fonda bir müzik
o bile abuk subuk...

öyle açtım ki
söyleyemiyordum...
öyle ki
yüreğim kazınırken
ben sadece kıvranıyordum...

gönül,
sevdaya dalınca
aklı
havada bırakırdı
oysa
aklın yolu birdi

klarnet ağlıyordu...
keman ağlıyordu...
kanunsa hıçkırıyordu! ...

Fikret Turhan-Yalova,
09 aralık 2016

içim yanar
türkülere ağlarım
anam derim ağlarım
babam derim ağlarım
rüzgarda bulut
bulutta yağmur gibi

annem,
babamı özler
bayram gelmiş neyime
türküler söylerdin...
babam,
sevdaya yanar

senin;
ocağın vardı...
kucağın vardı...
lakin
sıcak değildin...
içini dondururdun

bir ülke ki
dağları ormanları var
kıymetleri bilinmez...
bir ülke ki
gölleri denizleri var
kıymetleri bilinmez...

yağmur,
damla damla
ALLAH’IN bir iziydi
gökten yere doğru çizilen…

bulut,