Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir film oynardı
senle ben arasında
ne bir reji vardı
ne de senaryo
ikimiz oynar dururduk
ne bir sinema vardı

hep ıslık çalardı...
hep bisiklete binerdi...
hep saçlarını limonlardı...
hep tıraşlı gezerdi...
hep laf atardı...
hep gözleriyle gülerdi...

deniz dalgasıyla
gök martısıyla,
bu dünyanın
keyfini sürüyordu...
dalga denizine
martı göğüne

bu dünyada
çevreci bir insanın
yaşadığı yıl kadar
ağacı olmalı ki
ölse de
hiç gam duymamalı

beklemek,
dervişin işi miydi?
ya sonunda muradı yoksa...!
dervişin,
zikri neyse
fikri de bir miydi?

en çok
söylemek istediğim
iki sözcüktü
''-seni seviyorum...'' demek...
doğan güneşe
kanat çırpan böceğe

gecenin süsü
sayısız yıldızlardı
onlar ki
pırıl pırıl parlardı...
gönlümün süsü
ayarsız sevdalardı

derinliği az olan
su
çabuk bulanır...
sen
deniz gibi ol! ...

seni;
sesinle
gözlerinle
aldım yüreğime...

seni;

kuşlar,
telegraf tellerine
daha konmamıştı...
farzet
radyolar
daha icat olmamıştı...