Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yıllar önceydi...
belki de
depremden de önce...
bir öğle namazı sonrası
merkez camide
bir de cenaze vardı

DOSTLARIM,
UNUTMAYALIM Kİ
SES YAŞAMIN HABERCİSİYDİ
EŞİNİ KAYBEDEN BİR BÜYÜĞÜM
HER GÜN ÇİÇEK DÜKKANIMA GELİR
BİR NEFES...FİKRET BEY BİR NEFES... DERDİ...

bağa baktım gülüm...
dala baktım bülbülüm...
seyreylesem bugünüm...
resim eylesem her günüm...
sendin yar...sendin yar...
rengin güneş kokun rüzgar...

sendin;
bana,
gölge veren...
beni,
ayağına seren...
başımda

ölüm;
bazen bir kar tanesi
bazen de bir kardelen çiçeğiydi...
ya soğuktan ölmek
ya da güneşe ermek gibi...

yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''ruhum'' sensin diye...
yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''nefesim'' sensin diye...

aşkım,
seni arıyordum
çayırlarda kırlarda
sanki kelebekler gibi
uçarcasına
otlar ayaklarımda

seni söyler şarkılar,
ben aşkını yaşarım...
aşkın bir güneş gibi,
ben özünde yanarım...

dillerde name adın,

seni
öyle bir
sarasım gelirdi ki
kalbini,
kalbim dinlesin isterdim...

ah aşkım ah...
öyle bir ağacım ki
dalları benim
yaprakları senindi...
güneş yaksa da
gölgeleri senindi...