Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yıllar önceydi...
belki de
depremden de önce...
bir öğle namazı sonrası
merkez camide
bir de cenaze vardı

DOSTLARIM,
UNUTMAYALIM Kİ
SES YAŞAMIN HABERCİSİYDİ
EŞİNİ KAYBEDEN BİR BÜYÜĞÜM
HER GÜN ÇİÇEK DÜKKANIMA GELİR
BİR NEFES...FİKRET BEY BİR NEFES... DERDİ...

ben;
toprağı ellerimle
çiçeklerimi gözlerimle
sevemezsem ölürüm derdim...

ben;

usul usul
soyunurken
izlemeyi severdim
seni
hızlı hızlı
giyinirken de

annem,
sen benim etimdin kemiğimdin
damarımda kanım yüreğimde canımdın...
annem,
canım çekse burdayım desem
bilirdim ki parça parça yanımdaydın...

çeşmenin suyu serin
yarin gözleri derin
yarim seni beklerim
beni geçti hasretin...

çeşmenin yolu taşlı

annem,
ilk kez
mor salkımlar
bu sene sensiz açacak
o güzel kokuları
inan ki

güneş,
sensiz doğmuyor
sanki çiçekler açmıyordu...
gözlerim kapalı
yüreğim seni özlüyordu...

çiçekler,
aşkı anlatıyordu...
oysa;
ne bahçesine
ne balkonuna
bir eken bulunmuyordu...

öyle zarif
öyle inceydin ki
bir dokunsam
sanki
kırılacak gibiydin
dağ çiçeğim...