Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gökyüzü,
dünyanın tuvaliydi
güneş de boyası
rüzgarlar fırçası
bulutlar tablosu
bu resmin altına

gözlerini kaldır
bulutlara
kuşlara bak
yaşadığın ana
derin bir anlam kat
gözler ve gökler sana

öyle,
gözü görenler
vardı ki
gönül gözleri kapalıydı...
öyle,
gözü görmezler

Şair,
Gözleri kapalı
İstanbul'u dinlermiş
Uzaklardan
Çok uzaklardan
Şiir olsun diye

GÜNE ÖNCE,
EMEKÇİLER BAŞLAR...
güneş doğmaz üstlerine
sanki onlar islami felsefedeler...
SONRA DA
OKUMUŞ-YAZMIŞLAR...

ver elini...
ver elini...
verdiğin kadar sensin...
ver elini...
ver elini...
tuttuğum kadar bensin...

güneş yoksa;
renk olmaz şekil olmaz
karanlığın hükmünde
el olmaz göz olmaz
güneş yoksa
yön bile

günler uzayıp geceler kısalırken
uzun uzun düşündüm seni
rüyalar uzayıp uykular kısalırken
uzun uzun düşledim ben seni

günüm sendin gecem sendin

güz,
doğada
yaprakları sarıya
insanda,
saçları kırlara
ruhlarda,

bugün,
benim hastane günümdü;
Yalova DH
yarım-yamalak MR çekimi ile
sınıfta kalıyor,
Bursa ŞY DH