tarih;
05.06.2016
günlerden de
pazardı...
öyle bir pazardı ki
önü arefe
sen,
hasreti
ilmik ilmik
kilime işledin...
o kilim ki
yere sersem sen
gözlerinin
içi gülüyordu
yani hayat doluydu
oysa,
hayat neyle doluydu
hiç haberi yoktu! ...
yarimin,
saçlarına baktım
sarıya çalıyordu
ah yarim ah
inan ki
ciğerim yanıyordu...
galiba...
akademi yıllarımdı
yaklaşık 45 yıl önce
Yalova-Çiftlikköyde
seracılık yapıyorduk
baba-oğul birlikte...
ben duruyordum;
ağaçlar gidiyordu
çizgiler gidiyordu
güneş gidiyordu
bulutlar gidiyordu...
güneş;
beni maviye boyadı
aldı gökyüzüne astı...
gökyüzü;
bende mavi senden çok dedi
takımını izliyorsun
içinden diyorsun ki
şimdi gol vakti
ve gol oluyor
yer yerinden oynuyor
sanki! ...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......