Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''ruhum'' sensin diye...
yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''nefesim'' sensin diye...

aşkım,
seni arıyordum
çayırlarda kırlarda
sanki kelebekler gibi
uçarcasına
otlar ayaklarımda

seni söyler şarkılar,
ben aşkını yaşarım...
aşkın bir güneş gibi,
ben özünde yanarım...

dillerde name adın,

seni
öyle bir
sarasım gelirdi ki
kalbini,
kalbim dinlesin isterdim...

ah aşkım ah...
öyle bir ağacım ki
dalları benim
yaprakları senindi...
güneş yaksa da
gölgeleri senindi...

haftanın
yedi günü vardı ya
haydi başla
hergün birini boyamaya
göreceksin ki
senin de

yağmurlar benimdi
damlalar da
oysa,
ıslanmak senindi
yalnızca,
benim aşkımla...

o;
şekli biçimsel,
kokusu içsel,
rengi görsel,
varlığı nedensel
bir şeydi

gözleri,
zahiri idi
uhrevi oldu
göklere kaldı...
elleri,
bedeni idi

o an...
içimden geçen bir şeydi
sana jest yapmak...
onlarca gülü
cibsolu bir buketle
sana yollamak...