Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yaprak,
daldan düşüyordu
salına sıkıla
güzün hüznüyle
yüzünü sarartarak
kızartarak

bak..!
gör işte
kar yağmış
izler silinmiş
geri dönmek imkansız
yol yok

Güz güneşi vurunca
Dağların karına
En soğuk ayazları
Duyarım içimde
Ki
O an

kalemsiz
çizikler vardı
yüzümün her yerinde
belli-belirsiz...
boyasız
benekler vardı

Mevsimlerin içinde
Baharları beklerim
Seni getirsin diye
Bulutların içinden
Rüzgarları beklerim
Saçlarım okşansın diye...

bekleme...
okuyamam...!
uzun şiirler gerer beni
bir bakar geçerim
gözlerim
sana söyler

eğer
sen yoksan
baharda
kırlar yeşersin istemem
kuruyan ruhumda
senden bulutlar olsun

bilsem ki
güz günleri
yarim üstümde
hışır hışır yürüyecek
sararıp düşmek isterim
yaprak yaprak ağaç diplerine

siz,
bir okudunuz
ben,
gözlerinizden öptüm sizi
binlerce kere...

BENİM BİLDİĞİM
SADECE BİR-KAÇ KİŞİ
YALOVA'DA
AKP'Lİ OLUP DA
OĞLUNU-KIZINI USULSÜZ
İŞE YERLEŞTİREN...