annem,
seni andığımda;
rüzgarlar eser
yapraklar düşer
yüreğim yanar
içim titrer
atalar,
ne demişti;
güya vakit nakitti
her zaman
gel de
nakde çevir bakalım
Muharrem ayı,
dönüp duruyordu...
Recep ayı,
dönüp duruyordu...
Şaban ayı,
dönüp duruyordu...
her hayat,
siyah-beyazdı aslında
onu renklendirmek
bize kalmıştı...
o zaman
ilahi emir gibi
biz,
maçta
hep birden
şöyle bağırırsak;
''- hükümet,
biz seni seviyoruz...
sen,
ne dersen de
kulaklarımı
hep tıkalı bulacaksın
ben dilemedikçe
sen beni,
çocukluğumda,
alfabe'den önce
hz.Ali'nin;
atını kılıcını
menkibelerini öğrenmiş
ve de en çok
aşk...
doğada
dört nala kalkmış..
bir at gibi koşuyordu
çılgınca...
ikimiz
gönüllerimizde
ayn yoğunluğu yaşıyordu
inan ki
gözlerimiz
birbirine değince




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......