aşk;
fincanda
limonlu bir çay mıydı?
yoksa tabağın kenarındaki
bir kesme şeker mi?
gözüm,
gözüme yabancıydı
sen bebeğinde olmayınca...
sözüm,
sözüme yabancıydı
duyanı sen olmayınca...
bu gece
sahur vaktinde
aklım kuşlara gitti
o kanatlarındaki güce
o kanatlarındaki renklere
düşündüm de
dudaklarından,
okumak isterdim seni
sen hiç konuşmasan bile...
bakışlarından,
okumak isterdim seni
sen öylece durup baksan bile...
uçak,
kalkarken
eller ve mendiller yerine
gönüller sallanıyordu
o korku illetinden...
canım,
koşmak istiyordu
nefes nefese
tabii ki
önümde
sen varmış gibi
köyden
kente göçünce
ilk düşündüğümüz
kışlık yakacağımız olurdu
bu yüzden
odun yüklü beygirler
yıllar öncesinden
bir fotoğraf düşünün
iki dindar dost
kol-kola
şimdilerde
bir fotoğraf düşünün
gözler de okşar...
sözler de...
ya eller...
üçü birden
dünyaya değer...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......