Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

içimde;
güneş dolu
beyaz çiçekler vardı...
içimde;
yağmur dolu
kara bulutlar vardı...

yaşamın
en kolay iki şeyi;
biri nefes almak
biri de suyu yudumlamaktı...
yaşamın
en zor iki şeyi;

ellerim soğuktu
ateşe tuttum
yüreğim soğuktu
şavkına tuttum...

ellerim ısındı

bu pazar
apartmanın bahçesiyle
ve çevresiyle
birkaç saat uğraşınca
terledim tabii ki...
lakin

sazların çaldığı,
zamanların eridiği
bir yerdeydim...
rakıların aktığı,
kadehlerin kalktığı
bir masadaydım...

öyle ya;
buluşan bizdik
küsüşen bizdik
bağlamazdı hiç kimseyi
yaşayan bizdik
bitiren bizdik

sen,
güneşin çiçeği
ben,
güneşin kelebeği
acaba
biz yanmadan

babam,
çiçekçilerin en kralıydı
annem de kraliçesi...
ilk çiçekleri ablam FİLİZ
son çiçekleri kardeşim SEMRA oldu...
tabii ki ortada da

bir dileğim olsun
iyilikten güzellikten yana
adına ''dua'' desinler
sonunda da
amin ve inşallah...

kiraz dalda al beni
yaprak saklardı seni
yar beni seveceksen
gel dudaktan öp beni

günüm çabuk geçerdi