Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kalkan eller vardı...
ben bilirim...ben bilirim diye
sınıfın ineklerince...
sıkılan eller vardı...
ben döverim...ben döverim diye
sınıfın efelerince...

güneş,
bulutların
çok çok ötesinde...
yağmur,
bulutların
ortalık yerinde....

EL VERDİM
bir el verdim
sevgiyle toprağı böldüm...
bir el verdim
o toprağa sevgiyle tohumlar gömdüm...
bir el verdim

kelimelerin efendisi ol ki
şiirler kölen olsun...
sevgilerin efendisi ol ki
hasretler kölen olsun....

ışıkların efendisi ol ki

beyaz;
saflığı ve duruluğu...
mor;
ölümü ve duygululuğu...
eflatun;
ikisinin karışımı da olsa

duygular,
bulut buluttu gönlümde....

kimi zaman;
pofuduk pofuduk
bembeyaz pamuklar gibi

annem,
dutlar olmaya başladı
bugün de
içimden
senin için
dut toplayasım geldi...

artık,
güller her mevsim
açsa da
dostun vefası lafta
kalsa da
selam göndermek yalandan

senin,
doldurduğun bardakta
dudak payımı
ayırmanı isterim
ben,
içerken değil

dün akşam
yine evindeydim annem...
seni aradım..
seni kokladım...
balkonda
çiçeklerini suladım annem...